Dysleksja

Dysleksja

Dysleksja to specyficzne trudności w uczeniu się. Spośród rożnych rodzajów trudności w uczeniu się wyróżnia się podłożem specyfiki zaburzeń. Jest zaburzeniem o podłożu językowym, uwarunkowanym konstytucjonalnie. Cechuje się niewystarczającymi zdolnościami przetwarzania fonologicznego. W dysleksji, przejawiane trudności. są najczęściej niewspółmierne do wieku życia oraz poziomu innych zdolności poznawczych. Dysleksja charakteryzuje się różnymi trudnościami w odniesieniu do różnych form komunikacji językowej. W dysleksji występują trudności w czytaniu, trudności w opanowaniu sprawności w zakresie czynności pisania i poprawnej pisowni Dysleksję charakteryzują różne objawy, w zależności od jej typu. Wyróżnia się najczęściej trzy typy dysleksji. Kryterium podziału jest w tym wypadku dominujące zaburzenie, które decyduje o jej klinicznym obrazie: 1. Dysleksja typu wzrokowego, gdzie występują przede wszystkim zaburzenia percepcji wzrokowej i pamięci wzrokowej; 2. Dysleksja typu słuchowego, decydują o niej zaburzenia percepcji słuchowej i pamięci słuchowej powiązane często z zaburzeniami językowymi; 3. Dysleksja integracyjna występuje wówczas, kiedy rozwój funkcji percepcyjnych, badanych w izolacji, jest zgodny z wiekiem, natomiast zaburzony jest proces integrowania bodźców napływających z różnych zmysłów.   We wczesnym dzieciństwie możemy obserwować różnego rodzaju trudności w funkcjonowaniu dziecka, które mogą sugerować ryzyko wystąpienia dysleksji. Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu ujawniają się dopiero w szkole, podczas gdy już w okresie przedszkolnym można zauważyć objawy, które cechują tzw. dzieci ryzyka dysleksji. Są to: opóźniony rozwój mowy; mała sprawność i koordynacja ruchów podczas zabaw ruchowych, samoobsługi, rysowania i pisania (brzydkie pismo); wadliwa wymowa, trudności z wypowiadaniem złożonych słów, błędy gramatyczne; trudności z różnicowaniem głosek podobnych oraz z wydzieleniem sylab, głosek ze słów i ich syntezą; trudności z wykonywaniem układanek i odtwarzaniem wzorów graficznych; oburęczność; mylenie prawej i lewej ręki; trudności w czytaniu pomimo dobrej inteligencji oraz braku zaniedbania środowiskowego i dydaktycznego; trudności z opanowaniem poprawnej pisowni: pismo zwierciadlane, mylenie liter podobnych pod względem kształtu (p-b-d-g), liter odpowiadających głoskom zbliżonym fonetycznie, opuszczanie liter, błędy ortograficzne pomimo znajomości zasad ortografii. Zauważanie takich objawów i udanie się do specjalisty często pomaga uniknąć późniejszych problemów w szkole. Na podstawie wyników badania można będzie dobrać właściwy rodzaj terapii, która pomoże dziecku wyrównać braki. Kiedy dziecko uczęszcza do szkoły, problemy dyslektyczne znacząco obniżają tempo jego pracy, nie jest w stanie robić takich postępów, jak jego rówieśnicy, nie osiąga sukcesów, co jest powodem obniżonej samooceny i zaburzeń emocjonalnych. Problemy dziecka, na które bezwzględnie powinniśmy zwrócić uwagę: trudności w pisaniu — mylenie liter, opuszczanie liter przy przepisywaniu, pismo brzydkie, nieczytelne, nieestetyczne (znacząco odbiegające od innych uczniów), popełnianie błędów ortograficznych, mimo znajomości zasad...

Czytaj więcej...